Naar aanleiding van onze Jan, die 3 jaar geleden ons heeft verlaten,

on

 

11 juni 2015

1 bijlage (16,1 kB)
Beste vrienden en bekenden,

naar aanleiding van onze Jan, die 3 jaar geleden ons heeft verlaten, heb ik enkele gedachten geschreven.

Ze zijn zeer onvolledig en onvolmaakt, maar schrijven helpt om het zicht weer wat helder te krijgen.
Enkele gedachten naar aanleiding van 11 juni 2015
Vandaag is het drie jaar geleden dat onze Jan deze wereld heeft verlaten. Dit heeft ons leven grondig door elkaar gehaald. Soms denk je dat de grootste rouw voorbij is en dan in eens komt de stemming weer terug van grijsheid, onverschilligheid, of geen plezier meer in iets hebben. Zelfs toen 8 mensen zich lieten dopen in onze kleine gemeenschap, moest ik de blijdschap vragen van God. Ik betrapte mij erop dat ik eerder leek op die oudste zoon, die weigerde het feest mee te vieren. Gelukkig is onze Vader geweldig om aan te sporen. En als het zover was hebben we genoten van deze mensen met hun nieuwe levens. Emotioneel zijn we veel minder stabiel, lijkt het toch. Het lijkt op het weer; zo schijnt de zon en zo is het bewolkt, donker. Eén ding weet je, de wolken gaan ook weer weg door de wind. Een goede vriend had aan ons zo’n kaart bezorgd. Het is ook zoals een seizoen met meer herfst elementen; wolken, buien, depressies en stormen. We krijgen training om onze ogen op Jezus te houden, die hierboven staat. Seizoenen duren langer dan weersveranderingen, maar toch gaan ze op een zeker moment ook veranderen. Wacht op de Heer, 3 jaar is nog niet lang.
Persoonlijk vind ik dat dingen soms niet meer willen ‘lukken’. Er is maar één uitweg; terug naar de woorden, die God spreekt, zoals
Psalm 1: 2, 3
indexPsalm123
en Jeremia 17: 5-8.
imagesen Jeremia
Het seizoen bepaalt niet onze zegen, maar de wortels. Soms zou ik echter willen dat het woord naar de wortels komt in plaats van dat de wortels het woord moeten zoeken als ‘water’. Toch kunnen we wel zeggen, dat we dikwijls een juist woord krijgen op de juiste tijd. Dat houdt ons in de koers, want anders is het wel verwarrend. Ook bijvoorbeeld het verschil tussen rouw en zelfmedelijden. Als Vader ons niet onderwijst, dan halen we alles door elkaar. Of het verschil tussen emoties uiten naar elkaar, of elkaar pijn doen met onze boosheid. Of aan Jan denken, over Jan spreken op een goed moment op een goede manier. Hierin moeten we dus nog veel leren. Of hoe je plaats geeft aan verdriet en pijn, maar er niet in blijft ‘hangen’. Of hoe kun je zonder beschuldiging spreken over tekortkomingen. Wie leert ons deze dingen? De school meestal niet, de Kerk? Samen met anderen en van God? Mensen in vertrouwen nemen en op God vertrouwen. Andersom is onvruchtbaar. Andersom wordt je als een kale struik in de woestijn, onvruchtbaar en verlaten. Soms denken we dat iemand zal bellen, of vragen hoe het gaat en soms komt er niets. Als we daarin blijven, dan levert het niets op, alleen nog meer pijn,’ doornen en distels’. Hoe zal onze toekomst zijn? Terug naar onze geboortestreek en de kinderen willen hier blijven? Jan is begraven hier in Tienen. Toch hebben we nog veel plannen, maar denken ook aan de tekst uit
Jakobus 4:13-15,
‘als de Heer het wil en wij leven’. Gaan we onze grond verkavelen en een woongemeenschap stichten, met een centraal gebouw voor de Kerk? De oogst zal wel enorm zijn, maar waar zijn arbeiders? Echt een knelpuntberoep, die arbeiders. En wij zelf zijn niet zo vol energie om van alles te doen. We twijfelen niet aan een goede toekomst, die God voor ons heeft. We vragen ons alleen af; hoe zal dit alles gebeuren? Waarschijnlijk zoals gewoonlijk; door allerlei wonderen en tekenen, waar wij weer niets van begrijpen en alleen maar zien hoe groot, liefdevol en zorgzaam Hij is.
Psalm 1: 2-3
maar die zijn vreugde vindt in de wet van de HEERE en Zijn wet dag en nacht overdenkt. Want hij zal zijn als een boom, geplant aan waterbeken, die zijn vrucht geeft op zijn tijd, waarvan het blad niet afvalt; al wat hij doet, zal goed gelukken.
Jeremia 17: 5-8
Zo zegt de HEERE: Vervloekt is de man die vertrouwt op een mens, en die een schepsel tot zijn arm (steun) stelt, terwijl zijn hart van de HEERE afwijkt. Hij zal zijn als een kale struik in de vlakte, die het niet ziet wanneer het goede komt: hij verblijft op de droogste plekken in de woestijn, in zilt en onbewoond land. Gezegend is de man die op de HEERE vertrouwt, wiens vertrouwen de HEERE is. Hij zal zijn als een boom, die bij water geplant is, en die zijn wortels laat uitlopen bij een waterloop. Hij merkt het niet als er hitte komt, zijn blad blijft groen. Een jaar van droogte deert hem niet, en hij houdt niet op vrucht te dragen.
Een ieder zeer veel dank voor vriendschap en bemoediging en gebed, Hartelijke groeten en veel zegen, Rein
Ook zet ik er nog een video in. Deze had ik op youtube gevonden en heeft me ook geraakt en geholpen. Omdat dit niet de pijn ontkent en ook naar genezing leidt bij God. Daarbij heb ik een vertaling gemaakt met Nederlandse opschriften. Voor wie liever Engels leest kan ook.
Engels:
Het leven is breed en diep, hoog en laag en onze God en Vader is daar overal dichtbij. Dus zing ik zowel lofliederen als klaagliederen en dit liedje is volgens mij buiten deze twee categories; het is een lovend klaaglied of een klagend loflied, of zoiets dus.
Aan jullie allen een fijne dag gewenst en groeten en liefs van Rein en Marjan

Wij zouden het ten zeerste waarderen indien U hier beneden een reactie zou willen plaatsen. Dankuwel. Let wel geef enkel comentaar omtrent de inhoud van de site. Persoonlijke opmerkingen of vragen kunnen via het contactformulier

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s